การใช้จ่ายด้วยเงินจากหุ้นหลังเกษียณด้วยกฎ 4% - ทำยังไงให้เงินต้นในพอร์ทไม่หายไป แม้เราจะถอนเงินออกทุกปี

การเปลี่ยนผ่านจาก "ช่วงสะสมความมั่งคั่ง" เพื่อสร้างฐานะ ไปสู่ "ช่วงถอนเงินใช้จ่าย" (Decumulation) ในวัยเกษียณ ถือเป็นการเปลี่ยนแปลงครั้งสำคัญทั้งในเชิงกลไกทางการเงิน การบริหารความเสี่ยง และความอดทนทางจิตวิทยา

ตลอดสามทศวรรษที่ผ่านมา แนวทางหลักในการวางแผนเกษียณมักยึดโยงอยู่กับ "กฎ 4%" (4% Rule) ซึ่งเป็นหลักการที่ได้จากการวิเคราะห์ตลาดในอดีต โดยแนะนำว่าผู้เกษียณสามารถถอนเงิน 4% ของยอดเงินลงทุนเริ่มต้นในปีแรก และปรับยอดเงินนั้นตามอัตราเงินเฟ้อในทุกๆ ปี โดยมีความน่าจะเป็นทางสถิติที่สูงมากว่าเงินจะไม่หมดไปภายในระยะเวลา 30 ปี

ตามธรรมเนียม กฎนี้ตั้งอยู่บนสมมติฐานของ "พอร์ตสมดุล" (Balanced Portfolio) ซึ่งมักประกอบด้วยหุ้น 50% ถึง 60% และพันธบัตรระยะกลาง 40% ถึง 50% เหตุผลของการจัดสรรสินทรัพย์แบบนี้มาจากทฤษฎีพอร์ตโฟลิโอสมัยใหม่ (Modern Portfolio Theory) ที่เชื่อว่าการรวมสินทรัพย์ที่ไม่สัมพันธ์กัน (เช่น พันธบัตร) จะช่วยลดความผันผวนโดยรวม และลดความเสี่ยงจากการถอนเงินในช่วงตลาดขาลง

อย่างไรก็ตาม งานวิจัยจำนวนมากและสภาพเศรษฐกิจมหภาคที่เปลี่ยนไป ทั้งเรื่องความกังวลต่อผลตอบแทนพันธบัตรและอายุขัยที่ยาวนานขึ้น ได้กระตุ้นให้เกิดการประเมินพอร์ตแบบสมดุลใหม่อีกครั้ง ข้อเสนอที่ท้าทายในปัจจุบันคือ การใช้กฎการถอนเงิน 4% กับพอร์ตที่ลงทุนใน ดัชนี S&P 500 ทั้ง 100% (เช่น ผ่านกองทุน ETF อย่าง VOO) ซึ่งขัดกับบรรทัดฐานเดิมเรื่องการกระจายความเสี่ยง

กลยุทธ์นี้ขับเคลื่อนด้วยสมมติฐานที่ว่า ส่วนชดเชยความเสี่ยงของหุ้น (Equity Risk Premium) ที่สูงกว่าในระยะยาว จะไม่เพียงแต่รองรับอัตราการถอน 4% ได้ แต่ยังช่วย "ติดเทอร์โบ" ให้พอร์ตโฟลิโอ จนอาจรักษามูลค่าเงินต้นหรือทำให้เงินต้นเติบโตขึ้นอย่างมีนัยสำคัญ แรงดึงดูดของกลยุทธ์นี้รุนแรงมาก หากหุ้นให้ผลตอบแทนชนะพันธบัตรในเกือบทุกช่วงเวลา 30 ปี ทำไมพอร์ตหุ้นล้วนจึงจะไม่ใช่ประกันความเสี่ยงเรื่องอายุขัยที่ดีที่สุด และรักษากำลังซื้อได้ดีที่สุด?

รายงานฉบับนี้จะวิเคราะห์หลักฐานเชิงประจักษ์ของกลยุทธ์ S&P 500 100% อย่างละเอียด เจาะลึกกลไกของอัตราการถอนเงินที่ปลอดภัย (Safe Withdrawal Rate - SWR) ตรวจสอบประสิทธิภาพในอดีตผ่านวิกฤตตลาดและการรักษามูลค่าเงินต้น โดยสังเคราะห์ข้อมูลจากงานวิจัยสำคัญ ทั้ง Bengen, Trinity Study และบทวิเคราะห์ร่วมสมัย เพื่อเป็นแผนที่นำทางสำหรับผู้เกษียณเชิงรุก

รากฐานทฤษฎีของอัตราการถอนเงินที่ปลอดภัย (Safe Withdrawal Rates)

เพื่อประเมินความน่าจะเป็นของกลยุทธ์หุ้น 100% เราต้องถอดรหัสโครงสร้างของ SWR ก่อน ค่า SWR ไม่ใช่แค่เป้าหมายการใช้จ่าย แต่มันคือการทดสอบความเครียด (Stress Test) กับสภาวะเศรษฐกิจที่เลวร้ายที่สุดในประวัติศาสตร์สมัยใหม่

มาตรฐาน Bengen และ "SAFEMAX"

ยุคใหม่ของการวางแผนรายได้หลังเกษียณเริ่มขึ้นในปี 1994 จากงานวิจัยของ William Bengen ก่อนหน้านั้น ที่ปรึกษามักแนะนำให้ถอนเงินตาม "ผลตอบแทนเฉลี่ย" (เช่น 7-8% หากตลาดโต 10%) แต่ Bengen พิสูจน์ว่าวิธีนี้ผิดพลาดทางคณิตศาสตร์เนื่องจาก "ลำดับของผลตอบแทน"

Bengen ใช้ข้อมูลปี 1926-1976 จำลองสถานการณ์และเน้นที่แนวคิด "SAFEMAX" หรืออัตราถอนเงินสูงสุดที่จะประคองพอร์ตให้อยู่รอดได้อย่างน้อย 30 ปี ในสถานการณ์ที่ เลวร้ายที่สุด

• พื้นฐาน 4.15%: สถานการณ์ที่แย่ที่สุดเกิดขึ้นกับผู้เกษียณในเดือนตุลาคม 1968 ซึ่งเจอภาวะเศรษฐกิจชะลอตัวแต่เงินเฟ้อสูง (Stagflation) แม้ในพายุลูกใหญ่นี้ พอร์ตหุ้น 50% / พันธบัตร 50% ก็ยังรองรับการถอนเงินเริ่มต้นที่ 4.15% ได้ตลอด 30 ปี

• โค้งการจัดสรรสินทรัพย์: Bengen พบว่าพอร์ตที่มีหุ้นน้อยกว่า 50% จะมีค่า SAFEMAX ลดลงอย่างมาก เพราะขาดการเติบโตเพื่อสู้เงินเฟ้อ ในทางกลับกัน การเพิ่มสัดส่วนหุ้นเกิน 75% ไม่ได้ ช่วยเพิ่ม SAFEMAX ในสถานการณ์เลวร้ายอย่างมีนัยสำคัญ แม้ว่าจะเพิ่มความมั่งคั่งปลายทางในกรณีส่วนใหญ่ก็ตาม

งานวิจัยของ Bengen ได้กำหนดให้เลข 4% ไม่ใช่คำแนะนำแบบค่าเฉลี่ย แต่เป็นเส้นฐานที่อนุรักษ์นิยมซึ่งได้มาจากช่วงเวลาเศรษฐกิจ 30 ปีที่แย่ที่สุดในประวัติศาสตร์สหรัฐฯ สิ่งสำคัญคือ ในช่วงเวลาส่วนใหญ่ในประวัติศาสตร์ อัตราการถอน 4% จะส่งผลให้เกิดเงินทุนส่วนเกินมหาศาลเมื่อสิ้นสุดการเกษียณ ซึ่งสนับสนุนความต้องการของผู้ใช้ในการรักษาเงินต้น

การศึกษา Trinity Study: ความน่าจะเป็น vs การการันตี

ในปี 1998 คณะอาจารย์จากมหาวิทยาลัย Trinity ได้ขยายผลงานของ Bengen โดยนำเสนอแนวคิด "อัตราความสำเร็จของพอร์ต" งานวิจัยของพวกเขามักถูกอ้างอิงโดยผู้สนับสนุนกลยุทธ์หุ้น 100% เพราะมีการสร้างแบบจำลองความน่าจะเป็นของความสำเร็จในการจัดสรรสินทรัพย์แบบต่างๆ รวมถึงหุ้น 100%

ข้อมูลอัตราความสำเร็จ (1926-1995) ระยะเวลา 30 ปี ที่การถอน 4% มีดังนี้:

• หุ้น 100%:

  • อัตราความสำเร็จ: 95%

  • ความมั่งคั่งปลายทางเฉลี่ย: มากกว่า 5.0 เท่าของเงินต้น

• หุ้น 75% / พันธบัตร 25%:

  • อัตราความสำเร็จ: 98%

  • ความมั่งคั่งปลายทางเฉลี่ย: มากกว่า 4.0 เท่าของเงินต้น

• หุ้น 50% / พันธบัตร 50%:

  • อัตราความสำเร็จ: 95%

  • ความมั่งคั่งปลายทางเฉลี่ย: มากกว่า 2.5 เท่าของเงินต้น

• หุ้น 25% / พันธบัตร 75%:

  • อัตราความสำเร็จ: 71%

  • ความมั่งคั่งปลายทางเฉลี่ย: น้อยกว่า 1.0 เท่าของเงินต้น

• พันธบัตร 100%:

  • อัตราความสำเร็จ: 20%

  • ความมั่งคั่งปลายทางเฉลี่ย: เงินหมดเกลี้ยง

ข้อมูลจาก Trinity Study นำเสนอเรื่องราวที่น่าสนใจ:

• อัตราความสำเร็จที่เท่ากัน: พอร์ตหุ้น 100% มีอัตราความสำเร็จ 95% เท่ากับพอร์ต 50/50 ความเข้าใจที่ว่าการเพิ่มพันธบัตรจะเพิ่มความน่าจะเป็นในการอยู่รอดนั้นมีความซับซ้อน เพราะแม้พันธบัตรจะช่วยลดความผันผวน แต่ไม่ได้ป้องกันความล้มเหลวในสภาพแวดล้อมของหุ้นที่เลวร้ายที่สุดได้เสมอไป

• จุดที่ลงตัวที่สุด 75/25: การศึกษานี้พบว่าพอร์ตหุ้น 75% / พันธบัตร 25% มีอัตราความสำเร็จสูงสุด (98%) ซึ่งชี้ให้เห็นว่าการจัดสรรพันธบัตรไว้เล็กน้อยทำหน้าที่เป็นกันชนสำคัญในช่วงปีแรกๆ ของการเกษียณ

• ความแตกต่างของความมั่งคั่งปลายทาง: ใน 95% ของกรณีที่พอร์ตหุ้น 100% ประสบความสำเร็จ มันไม่ได้แค่รอด แต่เติบโตอย่างมหาศาล โดยมักจบลงที่ 5 ถึง 6 เท่าของเงินต้น ซึ่งสนับสนุนเป้าหมายของผู้ใช้ที่ต้องการ "ไม่ให้เงินต้นลดลง" ในค่ามัธยฐาน

ความละเอียดอ่อนเรื่อง "การรักษาเงินต้น"

คำว่า "รักษาเงินต้น" ตีความได้ 3 แบบ:

1. รักษามูลค่าตัวเงิน (Nominal): จบที่ตัวเลขเดิม (เช่น เริ่ม 1 ล้าน จบ 1 ล้าน+)

2. รักษามูลค่าจริง (Real): จบที่อำนาจซื้อเดิม (ต้องโตชนะเงินเฟ้อ)

3. ความเสถียรระหว่างทาง (Path Stability): พอร์ตไม่เคยลดลงต่ำกว่าเงินต้นเลย

วิเคราะห์พบว่า พอร์ต S&P 500 100% มีโอกาสสูงที่จะบรรลุการรักษามูลค่าตัวเงินและมูลค่าจริง หากรอด 10 ปีแรกไปได้ แต่ความเสถียรระหว่างทางนั้นเป็นไปไม่ได้ทางคณิตศาสตร์ เพราะความผันผวนของหุ้นจะทำให้พอร์ตลดต่ำกว่าทุนแน่ๆ ในบางช่วง (อาจลบถึง 30-50%) ก่อนจะฟื้นตัว ดังนั้น เป้าหมายต้องมองที่ "ปลายทาง" ไม่ใช่ "ระหว่างทาง"

กลไกความเสี่ยงจากลำดับผลตอบแทน (Sequence of Returns Risk - SORR)

ศัตรูหลักของผู้เกษียณด้วยหุ้นล้วนไม่ใช่ความผันผวน แต่คือ "จังหวะเวลา" ของความผันผวน หรือ Sequence of Returns Risk (SORR)

ผลกระทบจากความผันผวนช่วงถอนเงิน

ในช่วงถอนเงิน ความผันผวนจะส่งผลลบแบบทวีคูณ เมื่อต้องถอนเงินคงที่จากพอร์ตที่มูลค่าลดลง คุณจำต้องขายสินทรัพย์จำนวนหน่วยมากขึ้น ทำให้เกิด "การเฉลี่ยต้นทุนขาลงแบบกลับด้าน" (Reverse Dollar-Cost Averaging)

• หากพอร์ต 1 ล้านลดเหลือ 8 แสน แต่ต้องถอน 4 หมื่นเท่าเดิม เงินที่ถอนจะคิดเป็น 5% ของพอร์ตที่เหลือ

• พอร์ตต้องสร้างผลตอบแทนให้ได้ประมาณ 31% เพียงเพื่อจะกลับไปที่เส้นฐานเดิม

สำหรับพอร์ต S&P 500 100% ซึ่งมีความผันผวนสูง การลดลงเหล่านี้เกิดขึ้นบ่อยและรุนแรง ข้อมูลในอดีตแสดงให้เห็นว่า ตลาดหมีครั้งใหญ่ในช่วงต้นของการเกษียณสามารถทำลายความสามารถในการฟื้นตัวของพอร์ตได้อย่างถาวร

กรณีศึกษาปี 1966 (Stagflation)

ผู้เกษียณในปี 1966 เจอทั้งมูลค่าหุ้นที่สูงและภาวะเงินเฟ้อรุนแรง

• ผู้เกษียณด้วยหุ้น 100% จะเห็นพอร์ตเสียหายเร็วกว่าพอร์ตผสม ภายในปี 1974 S&P 500 ลดลงเกือบ 50% ในแง่ค่าเงินจริง

• SAFEMAX ของหุ้นล้วนในปีนี้อยู่ที่ 3.5% เทียบกับพอร์ตผสมที่ 4.03% เพราะพันธบัตรช่วยพยุงไว้ได้

กรณีศึกษานี้พิสูจน์ว่าหุ้น 100% ไม่ได้ ปลอดภัยกว่าเสมอไป โดยเฉพาะในภาวะเงินเฟ้อสูง

กรณีศึกษาปี 2000 (ฟองสบู่)

ปี 2000 ตลาดหุ้นลบ 3 ปีติด (-9%, -11%, -22%)

• ผู้เกษียณหุ้นล้วนเงินจะเหลือแค่ประมาณครึ่งหนึ่งภายในปี 2002

• แม้ตลาดจะฟื้นตัว แต่พอร์ตที่เล็กลงมากก็กู้คืนยาก จนถึงปี 2024 แม้เงินจะไม่หมด แต่เป้าหมายรักษาเงินต้นถือว่าล้มเหลวระหว่างทางอย่างรุนแรง โดยต้องทนเห็นพอร์ตต่ำกว่าเงินต้นนานกว่าทศวรรษ

จุดที่กู้คืนไม่ได้

หากพอร์ตลดลงต่ำกว่า 50% ของมูลค่าเริ่มต้น (ปรับเงินเฟ้อ) ภายใน 10 ปีแรก โอกาสที่เงินจะหมดมีสูงมาก ซึ่งพอร์ตหุ้น 100% มีความเสี่ยงที่จะเจอการขาดทุนระดับนี้ (เช่นช่วงปี 1929 หรือ 2000)

ข้อสนับสนุนหุ้น 100%: การเติบโต มรดก และอายุขัย

แม้จะมีความเสี่ยง แต่หุ้น 100% ยังน่าสนใจสำหรับผู้ที่เน้นการส่งต่อมรดก หรือมีระยะเวลาเกษียณยาวนานมาก

ความเหนือกว่าในระยะยาว

พันธบัตรมีความเสี่ยงเรื่องเงินเฟ้อในระยะยาว แต่หุ้นมี Equity Risk Premium ที่ชนะเงินเฟ้อได้ 6-7% งานวิจัยล่าสุดชี้ว่าหากวางแผนเกษียณยาวนาน 40-60 ปี (สำหรับคนเกษียณเร็ว) หุ้น 100% กลับมีความปลอดภัยสูงกว่า เพราะผลตอบแทนทบต้นจะเอาชนะความเสี่ยงด้านลำดับผลตอบแทนได้ในที่สุด

ข้อมูลอัตราความสำเร็จสำหรับการเกษียณระยะยาว (3.5% SWR) แสดงให้เห็นว่า:

• ระยะเวลา 30 ปี:

  • หุ้น 100%: 100%

  • พอร์ต 60/40: 100%

• ระยะเวลา 40 ปี:

  • หุ้น 100%: 99%

  • พอร์ต 60/40: 100%

• ระยะเวลา 50 ปี:

  • หุ้น 100%: 99%

  • พอร์ต 60/40: 98%

• ระยะเวลา 60 ปี:

  • หุ้น 100%: 99%

  • พอร์ต 60/40: 96%

ยิ่งระยะเวลายาวนานเกิน 30 ปี ความปลอดภัยของพันธบัตรยิ่งลดลงเพราะผลตอบแทนต่ำเกินไป สำหรับผู้เกษียณ 50 ปีขึ้นไป หุ้น 100% กลายเป็นทางเลือกที่ปลอดภัยกว่าทางสถิติ

การสร้างความมั่งคั่งปลายทางสูงสุด (Legacy)

ถ้าเป้าหมายคือมรดก หุ้น 100% ไร้คู่แข่ง ในสถานการณ์ส่วนใหญ่ พอร์ตหุ้นล้วนสร้างความมั่งคั่งแบบก้าวกระโดด ผู้เกษียณอาจจบลงด้วยเงิน 4-6 เท่าของเงินต้น ในขณะที่พอร์ตผสมจบที่ 2 เท่า

การประกันความเสี่ยงเรื่องอายุยืน

หากรอด 15 ปีแรกไปได้ พอร์ตหุ้น 100% จะกลายเป็นเครื่องจักรผลิตเงินที่ไม่วันหมด เหมาะกับคนที่กลัวจะอายุยืนเกินคาด

ด่านทดสอบจิตวิทยา: "ปัจจัยการนอนหลับ"

ปัญหาใหญ่สุดไม่ใช่ตัวเลข แต่เป็น "พฤติกรรมมนุษย์"

ช่องว่าง Dalbar

นักลงทุนมักได้ผลตอบแทนต่ำกว่าตลาด (เช่น ตลาดได้ 25% นักลงทุนได้ 16%) เพราะการจับจังหวะผิด ในช่วง 30 ปี นักลงทุนหุ้นทั่วไปมักแพ้ S&P 500 ถึงปีละ 3-4%

สำหรับผู้เกษียณ หากพอร์ต 2 ล้านลดเหลือ 1 ล้าน แรงกดดันให้ขายทิ้งเพื่อรักษาเงินก้อนสุดท้ายจะมีมหาศาล และถ้าขายตอนนั้น กลยุทธ์นี้จะล้มเหลวทันที

ความเป็นจริงของความผันผวน

ผู้ถือ S&P 500 100% ต้องเตรียมใจเห็นเงินต้นหายไป 30-50% เป็นระยะ (เช่นปี 1974, 2000, 2008, 2020) ความต้องการให้ "เงินต้นไม่ลดลง" ขัดแย้งกับธรรมชาติของสินทรัพย์ประเภทนี้โดยสิ้นเชิง

กลยุทธ์ "ซ่อม" จุดอ่อนของพอร์ตหุ้น 100%

เพื่อให้แผนนี้ปลอดภัยขึ้นและปฏิบัติได้จริง ต้องมีกลไกป้องกันความเสี่ยง:

การใช้จ่ายแบบยืดหยุ่น (Guyton-Klinger Guardrails)

แทนที่จะถอนเงินเฟ้อแบบคงที่ ให้ปรับตามผลงานพอร์ต

• ถ้าอัตราการถอนเงินพุ่งสูงเกินเป้า 20% ให้ลดเงินใช้จ่ายลง 10%

• ถ้าพอร์ตโตมาก ให้เพิ่มเงินใช้จ่าย

วิธีนี้ช่วยปิดโอกาสเงินหมดเกลี้ยงได้เกือบ 100% โดยการลดการใช้จ่ายในช่วงตลาดหมี

กันชนเงินสด (Cash Tent)

กันเงินสดไว้ใช้จ่าย 2-3 ปี (แยกจากพอร์ตหุ้น) ในช่วงตลาดหมีให้ใช้เงินสดกันชน เพื่อไม่ต้องขายหุ้นราคาถูก วิธีนี้ช่วยลดความเครียดและป้องกัน SORR ได้ดีเยี่ยม

การปรับพอร์ตแบบย้อนกลับ (Rising Equity Glidepath)

เริ่มเกษียณด้วยพอร์ตผสม (เช่น หุ้น 60 / พันธบัตร 40) แล้วขายพันธบัตรกินก่อน เมื่อเวลาผ่านไปสัดส่วนหุ้นจะค่อยๆ เพิ่มขึ้นจนเป็น 100% ในภายหลัง เพื่อลดความเสี่ยงในช่วง 10 ปีแรก

บริบทตลาดปัจจุบัน: ปี 2025

CAPE Ratio สูง

ณ ปี 2025 อัตราส่วน CAPE ของ S&P 500 ยังคงอยู่ในระดับสูง ซึ่งบ่งชี้ว่าผลตอบแทน 10 ปีข้างหน้าอาจต่ำกว่าค่าเฉลี่ย ผู้เกษียณที่เริ่มพอร์ตหุ้น 100% วันนี้อาจต้องเริ่มที่อัตราการถอน 3.3% - 3.5% เพื่อความปลอดภัย

คำแนะนำจาก Morningstar

Morningstar ระบุอัตราการถอนที่ปลอดภัยสำหรับพอร์ตสมดุลไว้ที่ประมาณ 3.9% แต่สำหรับพอร์ตหุ้นล้วนในภาวะ Valuation แพง อาจมีความเสี่ยงสูงกว่าหากไม่ใช้กลยุทธ์แบบพลวัต (Guardrails)

การแสดงภาพความน่าจะเป็น: บทวิเคราะห์จากการจำลอง Monte Carlo

เพื่อเสริมความเข้าใจเกี่ยวกับความน่าจะเป็นและความเสี่ยงของกลยุทธ์นี้ เราสามารถพิจารณาจากผลการจำลอง Monte Carlo ซึ่งเป็นวิธีการทางสถิติที่ใช้สร้างสถานการณ์จำลองของตลาดในอนาคตจำนวนหลายพันรูปแบบ เพื่อแสดงให้เห็นถึงการกระจายตัวของผลลัพธ์ที่เป็นไปได้ตลอดระยะเวลาเกษียณ 30 ปี

กราฟนี้แสดงผลการจำลอง Monte Carlo ของการถอนเงิน 4% จากพอร์ต S&P 500 100% ตลอดระยะเวลา 30 ปี โดยเริ่มต้นที่มูลค่า 100 (แกน Y เป็นสเกลลอการิทึม) เส้นต่างๆ แสดงถึงเปอร์เซ็นไทล์ของผลลัพธ์ที่ได้ ซึ่งช่วยให้เห็นภาพรวมของความเสี่ยงและผลตอบแทนที่อาจเกิดขึ้นได้ชัดเจนยิ่งขึ้น

• ศักยภาพในการเติบโตมหาศาล (เส้นสีเขียวและสีน้ำเงิน): สิ่งที่โดดเด่นที่สุดคือแนวโน้มขาขึ้นในกรณีส่วนใหญ่ เส้นมัธยฐาน (50th Percentile - เส้นสีน้ำเงิน) แสดงให้เห็นว่าในสถานการณ์ตรงกลาง พอร์ตลงทุนจะมีมูลค่าเพิ่มขึ้นกว่าสองเท่าจากจุดเริ่มต้นเมื่อสิ้นสุดปีที่ 30 ยิ่งไปกว่านั้น ในกรณีที่ตลาดเป็นใจ (95th Percentile - เส้นสีเขียวเข้ม) มูลค่าพอร์ตอาจเติบโตขึ้นไปถึง 6-7 เท่า ซึ่งสอดคล้องกับข้อมูลเรื่องการสร้างมรดกจำนวนมากในส่วนที่ผ่านมา

• การรักษาเงินต้นในกรณีที่ตลาดไม่ดีนัก (เส้นสีส้ม): เส้นเปอร์เซ็นไทล์ที่ 25 (25th Percentile - เส้นสีส้ม) จบลงที่ระดับใกล้เคียงกับมูลค่าเริ่มต้นที่ 100 ซึ่งบ่งชี้ว่าในประมาณ 1 ใน 4 ของสถานการณ์จำลอง พอร์ตลงทุนจะสามารถรักษามูลค่าเงินต้นไว้ได้พอดีหลังจากผ่านไป 30 ปี

• ภาพสะท้อนของความล้มเหลว (เส้นสีแดง): ในทางกลับกัน เส้นเปอร์เซ็นไทล์ที่ 5 (5th Percentile - เส้นสีแดง) แสดงให้เห็นถึงความเสี่ยงที่รุนแรง ในสถานการณ์ที่เลวร้ายที่สุด 5% นี้ มูลค่าของพอร์ตลงทุนจะลดลงอย่างต่อเนื่องและหมดลง (แตะศูนย์) ก่อนที่จะถึงปีที่ 30 เส้นสีแดงนี้คือภาพจำลองของผลกระทบจาก "ความเสี่ยงจากลำดับผลตอบแทน" (SORR) ที่เกิดขึ้นในช่วงต้นของการเกษียณ ซึ่งเป็นสาเหตุหลักของความล้มเหลวในกลยุทธ์นี้

โดยสรุป กราฟ Monte Carlo นี้ยืนยันถึง "พาราด็อกซ์" ของการใช้พอร์ตหุ้น 100% คือมีโอกาสสูงมากที่จะประสบความสำเร็จและสร้างความมั่งคั่งได้อย่างมหาศาล แต่ก็ต้องแลกมาด้วยความเสี่ยงที่จะสูญเสียเงินลงทุนทั้งหมดในกรณีที่เกิดวิกฤตเศรษฐกิจรุนแรงในช่วงเริ่มต้นของการเกษียณ การกระจายตัวที่กว้างมากของเส้นกราฟสีเทาในช่วงระหว่างทางยังสะท้อนให้เห็นถึงความผันผวนอย่างรุนแรงที่นักลงทุนจะต้องเผชิญตลอดเส้นทาง

สรุป S&P 500 100% และกฎ 4%

การถือ S&P 500 100% และถอน 4% โดยหวังไม่ให้เงินต้นลดลง เป็นกลยุทธ์ที่มี "ความผันผวนสูง"

• ความสำเร็จ: เป็นไปได้สูง (95%) แต่ไม่การันตี

• เงินต้น: จะไม่ลดลงใน "บั้นปลาย" (Terminal Wealth) แต่มูลค่าพอร์ตจะเหวี่ยงรุนแรงและลดลงหนักใน "ระหว่างทาง"

คำแนะนำสำหรับผู้ที่มุ่งมั่นในทางนี้:

• การจัดพอร์ต: S&P 500 100% (VOO)

• อัตราการถอน: เริ่มที่ 3.5% หรือใช้ 4% คู่กับกฎการลดค่าใช้จ่ายเมื่อตลาดตก (Guardrails)

• กันชน: ต้องมี เงินสดสำรอง 2 ปี แยกต่างหาก เพื่อไม่ต้องขายหุ้นในตลาดหมี